ALEKSANDR FAYNBERG SHE’RIYATIDA VAQT FALSAFASI VA TABIAT ORQALI INSON RUHIYATINING TALQINI (Poetik, falsafiy va estetik tahlil)

Abstract

Mazkur ilmiy maqolada Aleksandr Faynberg ijodiga mansub she’r keng qamrovda tahlil qilinadi. Asarda vaqt tushunchasining nisbiyligi, hayotning o‘tkinchiligi, insonning tabiat bilan ma’naviy uyg‘unligi hamda ruhiy xotirjamlikka intilishi yetakchi g‘oya sifatida namoyon bo‘ladi. She’rda ajralish motivi fojiaviy emas, balki hayotiy muvozanat va ichki kamolot bosqichi sifatida talqin etiladi. Tabiat obrazlari — bog‘, daraxt, buloq, daryo, qushlar — inson qalbining holatini aks ettiruvchi ramziy vosita sifatida yoritiladi. Tadqiqot davomida she’rning g‘oyaviy-badiiy xususiyatlari, poetik uslubi va falsafiy mazmuni ilmiy asosda ochib beriladi.